|
Η κεντρική ιδέα είναι
ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα:
το κεφάλαιο βρίσκεται
πλέον σε θέση ισχύος. Οι
τεχνολογικοί κολοσσοί
χρειάζονται
τρισεκατομμύρια δολάρια
για να χρηματοδοτήσουν
την επόμενη φάση της
τεχνητής νοημοσύνης, ενώ
οι κυβερνήσεις αναζητούν
τεράστιους πόρους για
την άμυνα, την
ενεργειακή ασφάλεια, τις
υποδομές και την
αναδιοργάνωση των
εφοδιαστικών αλυσίδων.
Όμως οι επενδυτές δεν
είναι πλέον υποχρεωμένοι
να τοποθετούν τα χρήματά
τους σε οποιοδήποτε
εγχείρημα υπόσχεται
ανάπτυξη. Με τις
αποδόσεις των ομολόγων
και των μετρητών να
έχουν επανέλθει σε
ελκυστικότερα επίπεδα,
μπορούν να επιλέγουν πιο
αυστηρά πού θα διαθέσουν
τα κεφάλαιά τους και
ποια απόδοση θα
απαιτήσουν.
Η J.P.
Morgan
εκτιμά ότι αυτή η αλλαγή
θα αποτελέσει ένα από τα
σημαντικότερα
χαρακτηριστικά των
αγορών το 2027.
1.
Το τέλος του φθηνού
χρήματος και η επιστροφή
του κόστους κεφαλαίου
Για περισσότερο από μία
δεκαετία μετά τη
χρηματοπιστωτική κρίση
του 2008, οι αγορές
λειτουργούσαν σε ένα
περιβάλλον εξαιρετικά
χαμηλών επιτοκίων,
ποσοτικής χαλάρωσης και
άφθονης ρευστότητας. Οι
κεντρικές τράπεζες
διατηρούσαν τεχνητά
χαμηλό το κόστος
χρηματοδότησης,
ενθαρρύνοντας την
ανάληψη κινδύνου και
υποστηρίζοντας τις
αποτιμήσεις των
περιουσιακών στοιχείων.
Αυτό το καθεστώς έχει
πλέον αλλάξει.
Η J.P.
Morgan
υπογραμμίζει ότι το
κόστος του κεφαλαίου δεν
καθορίζεται αποκλειστικά
από τις αποφάσεις των
κεντρικών τραπεζών. Οι
ίδιοι οι επενδυτές, μέσα
από τις απαιτήσεις τους
για υψηλότερες
αποδόσεις, διαμορφώνουν
πλέον τις συνθήκες
χρηματοδότησης.
Χαρακτηριστικό
παράδειγμα αποτελεί η
αγορά αμερικανικών
κρατικών ομολόγων. Η
απόδοση του 10ετούς
αμερικανικού
Treasury
έχει αυξηθεί περίπου
κατά 75 μονάδες βάσης
από την αρχή του 2026,
προσεγγίζοντας το 5%,
ενώ περίπου 50 μονάδες
βάσης της ανόδου
σημειώθηκαν μόνο τον
Σεπτέμβριο.
Παράλληλα, οι αγορές
προεξοφλούν περισσότερες
από δύο πρόσθετες
αυξήσεις επιτοκίων στον
τρέχοντα κύκλο, με την
επόμενη να αναμένεται
τον Δεκέμβριο, σύμφωνα
με τις παραδοχές της
έκθεσης.
Το σημαντικό είναι ότι η
αυστηρότερη
χρηματοδοτική συνθήκη
έχει ήδη αρχίσει να
περιορίζει τις
επενδυτικές αποφάσεις,
ακόμη και χωρίς μια
ιδιαίτερα επιθετική
παρέμβαση των κεντρικών
τραπεζών.
Η J.P.
Morgan
εκτιμά ότι η
Federal
Reserve
και άλλες κεντρικές
τράπεζες επιδιώκουν
κυρίως να επηρεάσουν τις
πληθωριστικές προσδοκίες
και να επαναφέρουν την
κατάλληλη ισορροπία στη
νομισματική πολιτική,
όχι απαραίτητα να
προκαλέσουν απότομη
επιβράδυνση της ζήτησης.
Στις ΗΠΑ, ο πληθωρισμός
εξακολουθεί να βρίσκεται
πάνω από τον στόχο του
2% της Fed,
αλλά η τράπεζα αποδίδει
σημαντικό μέρος των
πιέσεων σε παράγοντες
της προσφοράς, όπως το
ενεργειακό κόστος. Η
αγορά εργασίας παραμένει
σχετικά σταθερή και η
αύξηση των μισθών
επιβραδύνεται. Με αυτά
τα δεδομένα, θεωρεί
πιθανότερη μια σταδιακή
αποκλιμάκωση του
πληθωρισμού, χωρίς να
απαιτείται ένας
επιθετικός κύκλος
αυξήσεων επιτοκίων.
Ανάλογη προσέγγιση
αποδίδει και στην
Ευρωπαϊκή Κεντρική
Τράπεζα, η οποία θα
μπορούσε να συνεχίσει
τις αυξήσεις εφόσον οι
υψηλότερες ενεργειακές
τιμές μεταφερθούν
ευρύτερα στην οικονομία.
Αντίθετα, η Κίνα,
αντιμέτωπη με επίμονες
αποπληθωριστικές
πιέσεις, αναμένεται να
διατηρήσει πιο
υποστηρικτική
νομισματική πολιτική.
Ωστόσο, υπάρχουν
σημαντικοί κίνδυνοι. Μια
ισχυρότερη από την
αναμενόμενη οικονομία,
με τους μισθούς να
αυξάνονται ταχύτερα από
την παραγωγικότητα, θα
μπορούσε να αναγκάσει τη
Fed
να γίνει πιο επιθετική.
Αντίστοιχα, μια νέα
ενεργειακή αναταραχή θα
μπορούσε να συνδυάσει
υψηλό πληθωρισμό με
επιβράδυνση της
οικονομικής
δραστηριότητας,
δημιουργώντας ένα
ιδιαίτερα δύσκολο
περιβάλλον για τις
αγορές.
Αυτό ακριβώς είναι το
νέο επενδυτικό
περιβάλλον: οι επενδυτές
πρέπει να υπολογίζουν
όχι μόνο την πορεία των
επιτοκίων, αλλά και το
πραγματικό κόστος
χρηματοδότησης, το οποίο
επηρεάζεται από τον
πληθωρισμό, τις
δημοσιονομικές ανάγκες
και τη ζήτηση για
κεφάλαια.
2.
Τα ομόλογα επιστρέφουν
δυναμικά στο επενδυτικό
προσκήνιο
Μία από τις
σημαντικότερες
επενδυτικές διαπιστώσεις
της έκθεσης είναι η
αναβάθμιση του ρόλου των
ομολόγων στα
χαρτοφυλάκια.
Μετά από αρκετά χρόνια
κατά τα οποία οι
επενδυτές αναζητούσαν
αποδόσεις κυρίως στις
μετοχές και σε πιο
σύνθετες επενδυτικές
στρατηγικές, η J.P.
Morgan
θεωρεί ότι το σταθερό
εισόδημα προσφέρει ξανά
ουσιαστικές ευκαιρίες.
Οι αποδόσεις των
αμερικανικών εταιρικών
ομολόγων επενδυτικής
βαθμίδας έχουν ξεπεράσει
το 6%, για πρώτη φορά
μετά τη χρηματοπιστωτική
κρίση του 2008.
Παράλληλα, οι αποδόσεις
των μακροπρόθεσμων
δημοτικών ομολόγων στις
ΗΠΑ βρίσκονται περίπου
στο 5%, που αντιστοιχεί
σε φορολογικά
προσαρμοσμένη απόδοση
κοντά στο 8% για
συγκεκριμένες κατηγορίες
Αμερικανών επενδυτών.
Η λογική της J.P.
Morgan
είναι ότι οι σημερινές
αποδόσεις παρέχουν ένα
σημαντικό περιθώριο
προστασίας ακόμη και εάν
τα επιτόκια κινηθούν
υψηλότερα.
Ειδικότερα, εκτιμά ότι
θα απαιτούνταν μια
πρόσθετη άνοδος περίπου
100 μονάδων βάσης στις
αποδόσεις από τα
σημερινά επίπεδα για να
εξανεμιστεί η απόδοση
ενός έτους από το
εισόδημα που προσφέρουν
τα ομόλογα επενδυτικής
βαθμίδας.
Αυτό σημαίνει ότι οι
επενδυτές μπορούν να
αποκομίσουν
ικανοποιητικές
μεσοπρόθεσμες αποδόσεις,
ακόμη και αν υπάρξουν
προσωρινές κεφαλαιακές
απώλειες εξαιτίας της
ανόδου των αποδόσεων.
Η έκθεση εμφανίζεται
επίσης θετική για
επιλεγμένες κατηγορίες
προνομιούχων τίτλων
τραπεζών, ενώ εντοπίζει
ευκαιρίες και στην
ιδιωτική πιστωτική αγορά
(private
credit).
Στον τελευταίο τομέα,
όμως, απαιτείται
μεγαλύτερη προσοχή.
Παρότι τα πραγματικά
ποσοστά αθέτησης δανείων
στο direct
lending
βρίσκονται περίπου στο
1%-3%, ευρύτεροι δείκτες
προβληματικών δανείων
δείχνουν ότι περίπου το
15% του χαρτοφυλακίου
των εταιρειών ανάπτυξης
επιχειρήσεων (BDC)
βρίσκεται υπό πίεση.
Η J.P.
Morgan
εκτιμά ότι, ακόμη και με
υποθετικό ποσοστό
αθέτησης 5% και ανάκτηση
του 50% των κεφαλαίων,
οι αποδόσεις των
senior-secured
δανείων θα μπορούσαν να
παραμείνουν πάνω από το
7,5%, ανταμείβοντας τους
επενδυτές για τον
κίνδυνο που
αναλαμβάνουν.
Το βασικό συμπέρασμα
είναι ότι τα ομόλογα δεν
αποτελούν πλέον απλώς
ένα αμυντικό εργαλείο.
Με τις αποδόσεις τους σε
σημαντικά υψηλότερα
επίπεδα, μπορούν να
αποτελέσουν ουσιαστική
πηγή εισοδήματος και
εναλλακτική απέναντι σε
πιο ριψοκίνδυνες
επενδύσεις.
3.
Γιατί το παραδοσιακό
χαρτοφυλάκιο 60/40 δεν
αρκεί πλέον
Παρά τη θετικότερη
εικόνα για τα ομόλογα, η
J.P.
Morgan
προειδοποιεί ότι η
επιστροφή των ελκυστικών
αποδόσεων στο σταθερό
εισόδημα δεν σημαίνει
ότι οι επενδυτές μπορούν
να βασίζονται
αποκλειστικά στο
παραδοσιακό μοντέλο
χαρτοφυλακίου 60%
μετοχές και 40% ομόλογα.
Υπάρχουν τρεις βασικοί
λόγοι.
Πρώτον, η αβεβαιότητα
γύρω από την απόδοση των
τεράστιων επενδύσεων
στην τεχνητή νοημοσύνη
δημιουργεί ένα ευρύ
φάσμα πιθανών εξελίξεων.
Εάν οι προσδοκίες δεν
επιβεβαιωθούν, οι
πιέσεις δεν θα
περιοριστούν στις
μετοχές των τεχνολογικών
εταιρειών, αλλά
ενδέχεται να επηρεάσουν
και τις αγορές εταιρικού
χρέους που χρηματοδοτούν
τις σχετικές υποδομές.
Δεύτερον, ο γεωπολιτικός
κατακερματισμός και οι
ενεργειακές αναταράξεις
αυξάνουν τον κίνδυνο
νέων πληθωριστικών σοκ.
Σε ένα τέτοιο
περιβάλλον, μετοχές και
ομόλογα θα μπορούσαν να
υποχωρούν ταυτόχρονα,
περιορίζοντας την
αποτελεσματικότητα της
παραδοσιακής
διαφοροποίησης.
Τρίτον, η συγκέντρωση
των χρηματιστηριακών
αγορών σε έναν σχετικά
μικρό αριθμό
τεχνολογικών εταιρειών
έχει φθάσει σε
εξαιρετικά υψηλά
επίπεδα.
Οι δέκα μεγαλύτερες
εταιρείες του S&P
500 αντιπροσωπεύουν
πλέον σχεδόν το 40% της
συνολικής
κεφαλαιοποίησης του
δείκτη, το υψηλότερο
ποσοστό τουλάχιστον από
το 1980.
Αυτό δημιουργεί μια
ιδιαίτερη συνθήκη. Οι
επενδυτές που
τοποθετούνται παθητικά
στην αμερικανική αγορά
έχουν ήδη πολύ μεγάλη
έκθεση στην τεχνολογία
και στην τεχνητή
νοημοσύνη, ακόμη και εάν
δεν το αντιλαμβάνονται
πλήρως.
Η J.P.
Morgan
θεωρεί ότι η
διαφοροποίηση πρέπει να
επεκταθεί πέρα από τις
παραδοσιακές κατηγορίες
περιουσιακών στοιχείων.
Συγκεκριμένα, προτείνει
να εξεταστούν:
Πραγματικά περιουσιακά
στοιχεία (real
assets),
όπως οι υποδομές και τα
εμπορεύματα.
Διαφοροποιημένες
στρατηγικές hedge
funds,
ιδιαίτερα εκείνες που
μπορούν να αποδώσουν σε
περιόδους αυξημένης
μεταβλητότητας.
Επιλεγμένες επενδύσεις
στις ιδιωτικές αγορές (private
markets).
Διαφορετικές γεωγραφικές
αγορές και κλάδοι, ώστε
να μειωθεί η εξάρτηση
από τις μεγαλύτερες
τεχνολογικές μετοχές.
Ενδεικτικά, τα
macro
hedge
funds
έχουν παρουσιάσει κατά
μέσο όρο θετικές
αποδόσεις σε τρίμηνα
κατά τα οποία τόσο οι
μετοχές όσο και τα
ομόλογα υποχωρούσαν.
Επιπλέον, η J.P.
Morgan
επισημαίνει ότι τα
αμερικανικά
private
equity
funds
έχουν περίπου 24% έκθεση
στην τεχνολογία και σε
συναφείς δραστηριότητες,
έναντι σχεδόν 50% για
τον S&P
500.
Αυτό προσφέρει τη
δυνατότητα συμμετοχής
στην κεφαλαιακή ανάπτυξη
χωρίς την ίδια
συγκέντρωση κινδύνου, αν
και η επιλογή των
κατάλληλων διαχειριστών
παραμένει καθοριστική.
4.
Ο γεωπολιτικός
κατακερματισμός
δημιουργεί μια νέα
επενδυτική
πραγματικότητα
Η δεύτερη μεγάλη δύναμη
που εξετάζει η έκθεση
είναι ο γεωπολιτικός
κατακερματισμός.
Οι συγκρούσεις, οι
εμπορικές αντιπαραθέσεις
και η ανάγκη των κρατών
να μειώσουν την εξάρτησή
τους από ξένους
προμηθευτές αλλάζουν τον
τρόπο με τον οποίο
κατανέμονται οι
επενδύσεις σε παγκόσμιο
επίπεδο.
Η αποτελεσματικότητα και
το χαμηλό κόστος, που
αποτελούσαν για
δεκαετίες τις βασικές
προτεραιότητες των
επιχειρήσεων, υποχωρούν
σταδιακά μπροστά στην
ασφάλεια και την
ανθεκτικότητα.
Οι κυβερνήσεις καλούνται
να χρηματοδοτήσουν την
ενίσχυση των αμυντικών
τους δυνατοτήτων, την
ενεργειακή αυτονομία,
την εγχώρια παραγωγή
κρίσιμων προϊόντων και
την ανάπτυξη δικών τους
τεχνολογικών υποδομών.
Η σύγκρουση στο Ιράν και
οι διαταραχές στη
διέλευση από τα Στενά
του Ορμούζ ανέδειξαν με
ιδιαίτερα έντονο τρόπο
την ευπάθεια των
παγκόσμιων ενεργειακών
αλυσίδων.
Παράλληλα, οι ανάγκες
επανεξοπλισμού έχουν
αυξηθεί, καθώς οι
κυβερνήσεις διαπιστώνουν
ότι τα αποθέματα
αμυντικού εξοπλισμού δεν
επαρκούν για τις
απαιτήσεις ενός
περιβάλλοντος με
περισσότερες και
εντονότερες συγκρούσεις.
Η έκθεση επισημαίνει
επίσης μια ενδιαφέρουσα
αλλαγή στην οικονομία
της άμυνας: μη
επανδρωμένα συστήματα
κόστους περίπου 70.000
δολαρίων μπορούν σε
ορισμένες περιπτώσεις να
ανταγωνιστούν πυραυλικά
συστήματα αξίας
εκατομμυρίων δολαρίων.
Αυτό δημιουργεί νέες
επενδυτικές ευκαιρίες
όχι μόνο για τους
παραδοσιακούς αμυντικούς
ομίλους, αλλά και για
επιχειρήσεις που
δραστηριοποιούνται στην
τεχνολογία, την τεχνητή
νοημοσύνη, τα αυτόνομα
συστήματα και την
κυβερνοασφάλεια.
Το βασικό ερώτημα,
σύμφωνα με την J.P.
Morgan,
είναι ποια κράτη
διαθέτουν τις
δυνατότητες να
αντιμετωπίσουν τέσσερις
κρίσιμες προκλήσεις:
Άμυνα: Μπορούν να
εξασφαλίσουν τη δική
τους ασφάλεια χωρίς
υπερβολική εξάρτηση από
εξωτερική βοήθεια;
Τεχνολογία: Διαθέτουν
τις απαραίτητες υποδομές
τεχνητής νοημοσύνης και
δυνατότητες προστασίας
απέναντι σε
κυβερνοεπιθέσεις;
Εφοδιαστικές αλυσίδες:
Έχουν πρόσβαση σε
κρίσιμες πρώτες ύλες,
ενέργεια και ημιαγωγούς
ή εξαρτώνται από ξένους
προμηθευτές;
Κλιματική αλλαγή:
Μπορούν να
αντιμετωπίσουν τις
επιπτώσεις ακραίων
καιρικών φαινομένων και
να χρηματοδοτήσουν την
απαραίτητη προσαρμογή;
Η αξιολόγηση αυτών των
παραγόντων αποκτά ολοένα
μεγαλύτερη σημασία για
τις μακροπρόθεσμες
επενδυτικές αποφάσεις.
5.
Πού βλέπει ευκαιρίες η
J.P. Morgan ανά περιοχή
Η έκθεση δεν
αντιμετωπίζει όλες τις
γεωγραφικές αγορές με
τον ίδιο τρόπο.
Αντίθετα, επισημαίνει
ότι ο γεωπολιτικός
κατακερματισμός
δημιουργεί διαφορετικές
ευκαιρίες και κινδύνους
ανάλογα με τα
χαρακτηριστικά κάθε
οικονομικής περιοχής.
ΗΠΑ: Ισχυρή θέση, αλλά
όχι χωρίς κινδύνους
Οι Ηνωμένες Πολιτείες
εμφανίζονται σχετικά
καλά τοποθετημένες για
να αντιμετωπίσουν τον
γεωπολιτικό
κατακερματισμό.
Η δημοσιονομική τους
δυνατότητα, ο πλούτος
φυσικών πόρων και η
μικρότερη εξάρτηση από
ορισμένες κρίσιμες
εφοδιαστικές αλυσίδες
ενισχύουν τη θέση του
δολαρίου και των
αμερικανικών κρατικών
ομολόγων.
Ωστόσο, υπάρχουν
σημαντικές αδυναμίες. Η
εξάρτηση από την Ασία
στην παραγωγή προηγμένων
ημιαγωγών, η ανάγκη για
εξειδικευμένο τεχνικό
προσωπικό και η πρόσβαση
σε σπάνιες γαίες
αποτελούν ζητήματα που
απαιτούν επενδύσεις.
Επιπλέον, η
διαφοροποίηση των
συναλλαγματικών
αποθεμάτων από ορισμένες
κεντρικές τράπεζες
μακριά από το δολάριο
αποτελεί έναν κίνδυνο
που η αγορά δεν μπορεί
να αγνοήσει.
Ευρώπη: Ευκαιρίες στις
επιχειρήσεις,
επιφυλάξεις για τα
κρατικά ομόλογα
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει
σοβαρές προκλήσεις,
κυρίως εξαιτίας της
ενεργειακής εξάρτησης,
των αυξημένων
δημοσιονομικών αναγκών
και της ανόδου του
κόστους δανεισμού.
Οι υψηλές τιμές
πετρελαίου και φυσικού
αερίου, το δημόσιο χρέος
και οι ανάγκες για
μεγαλύτερες αμυντικές
δαπάνες επιβαρύνουν τις
δημοσιονομικές
προοπτικές αρκετών
κρατών.
Χαρακτηριστικό είναι ότι
οι αποδόσεις των 10ετών
γαλλικών κρατικών
ομολόγων έχουν ξεπεράσει
εκείνες των αντίστοιχων
ιταλικών, για πρώτη φορά
από τη δημιουργία της
Ευρωζώνης. Πρόκειται για
μια μεταβολή περίπου 130
μονάδων βάσης σε σχέση
με τις αρχές του 2024.
Παρά τις δυσκολίες
αυτές, η J.P.
Morgan
εξακολουθεί να βλέπει
ευκαιρίες στις
ευρωπαϊκές μετοχές.
Μάλιστα, εμφανίζεται
περισσότερο θετική στις
μεγάλες πολυεθνικές
επιχειρήσεις της Ευρώπης
παρά στο κρατικό χρέος
της περιοχής. Η
ανθεκτικότητα των
εταιρικών κερδών και οι
αυξανόμενες κρατικές
επενδύσεις σε άμυνα,
τεχνολογία και
ενεργειακές υποδομές
δημιουργούν ευνοϊκές
προοπτικές για
επιλεγμένους
επιχειρηματικούς
ομίλους.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον
παρουσιάζουν οι
εταιρείες αμυντικού
εξοπλισμού στη Γαλλία
και τη Βρετανία, καθώς
και οι επιχειρήσεις που
κατέχουν κρίσιμες θέσεις
στην παγκόσμια
βιομηχανία ημιαγωγών.
Η Γερμανία, από την
πλευρά της, έχει
διπλασιάσει τις
αμυντικές της δαπάνες
από το 2022,
επιχειρώντας παράλληλα
να αξιοποιήσει τη
βιομηχανική της βάση για
να περιορίσει την
εξάρτηση από την
παραδοσιακή
αυτοκινητοβιομηχανία.
Ασία: Θετική στάση για
Κορέα και Ταϊβάν,
επιλεκτική προσέγγιση
στην Κίνα
Η Κίνα διαθέτει
σημαντικά πλεονεκτήματα
σε ένα περιβάλλον
γεωπολιτικού
κατακερματισμού.
Αποτελεί βιομηχανική
υπερδύναμη, διαθέτει
ισχυρή παραγωγική βάση
και αναπτύσσει ένα
παράλληλο οικοσύστημα
τεχνητής νοημοσύνης με
ανταγωνιστικά μοντέλα
χαμηλότερου κόστους.
Ωστόσο, η οικονομική
ανάπτυξη παραμένει
άνιση, η αγορά ακινήτων
εξακολουθεί να
αντιμετωπίζει δυσκολίες
και η εγχώρια κατανάλωση
ανακάμπτει με αργούς
ρυθμούς.
Για τον λόγο αυτό, η
J.P.
Morgan
προτιμά μια σχετικά
μικρή και επιλεκτική
έκθεση στην κινεζική
αγορά, χωρίς όμως να
θεωρεί ότι πρέπει να
αγνοηθεί πλήρως.
Αντίθετα, εμφανίζεται
περισσότερο θετική για
τη Νότια Κορέα και την
Ταϊβάν, ενώ διατηρεί
επιλεκτικά θετική στάση
για την Ιαπωνία.
Η Κορέα κατέχει περίπου
το 70% της παγκόσμιας
παραγωγικής
δυναμικότητας
DRAM,
ενώ η Ταϊβάν κυριαρχεί
στην κατασκευή
προηγμένων ημιαγωγών.
Πρόκειται για δύο
κρίσιμες αγορές για την
ανάπτυξη της τεχνητής
νοημοσύνης και των
υποδομών υπολογιστικής
ισχύος.
Λατινική Αμερική:
Επαναπατρισμός παραγωγής
και εμπορεύματα
Η Λατινική Αμερική
προσφέρει δύο σημαντικές
επενδυτικές ευκαιρίες:
τη μεταφορά παραγωγικών
δραστηριοτήτων πιο κοντά
στις ΗΠΑ (nearshoring)
και την αυξημένη ζήτηση
για εμπορεύματα.
Το Μεξικό θεωρείται ένας
από τους μεγαλύτερους
ωφελημένους από αυτή την
τάση, χάρη στη
βιομηχανική του βάση και
τις στενές εμπορικές και
χρηματοοικονομικές
σχέσεις με τις Ηνωμένες
Πολιτείες.
Τα τεχνολογικά προϊόντα
αντιπροσωπεύουν πλέον
σχεδόν το 50% των
εξαγωγών του Μεξικού,
ενώ οι ΗΠΑ προμηθεύονται
από τη χώρα περίπου το
40% των εισαγόμενων
servers
τους.
Η Χιλή και το Περού
διαθέτουν περίπου το ένα
τέταρτο των παγκόσμιων
αποθεμάτων χαλκού, ενώ η
Βραζιλία συνδυάζει
ισχυρή παρουσία σε
σιδηρομετάλλευμα,
αγροτικά προϊόντα και
πετρέλαιο με σημαντικές
προοπτικές ανάπτυξης των
υποδομών τεχνητής
νοημοσύνης.
Η J.P.
Morgan
προτιμά τα επενδυτικά
περιουσιακά στοιχεία της
περιοχής έναντι των
νομισμάτων, διατηρώντας
ιδιαίτερα θετική στάση
για το Μεξικό και πιο
ουδέτερη προσέγγιση για
τη Χιλή και το Περού.
6.
Χρυσός, χαλκός και
ενέργεια: Τα εμπορεύματα
αποκτούν στρατηγική
σημασία
Ένα ακόμη ενδιαφέρον
σημείο της έκθεσης είναι
η αυξημένη σημασία που
αποδίδει στα εμπορεύματα
και ιδιαίτερα στον
χρυσό.
Η διαφοροποίηση των
συναλλαγματικών
αποθεμάτων από το
δολάριο και η προσπάθεια
αρκετών κρατών να
περιορίσουν την εξάρτησή
τους από το υφιστάμενο
διεθνές νομισματικό
σύστημα ενισχύουν τη
ζήτηση για χρυσό.
Σύμφωνα με τα στοιχεία
του Διεθνούς
Νομισματικού Ταμείου που
παραθέτει η έκθεση, το
μερίδιο του δολαρίου στα
επίσημα συναλλαγματικά
αποθέματα έχει
υποχωρήσει περίπου στο
57%, από το υψηλό του
70% που είχε καταγράψει
το 2000.
Παράλληλα, η ζήτηση για
χαλκό, πετρέλαιο και
φυσικό αέριο ενισχύεται
από δύο μεγάλες τάσεις:
την ανάπτυξη των
υποδομών τεχνητής
νοημοσύνης και την
ανάγκη για μεγαλύτερη
ενεργειακή και
βιομηχανική ασφάλεια.
Η ηλεκτροκίνηση, η
αναβάθμιση των
ηλεκτρικών δικτύων και η
κατασκευή νέων υποδομών
δημιουργούν σημαντικές
ανάγκες σε πρώτες ύλες.
Η J.P.
Morgan
εκτιμά ότι μέχρι το 2035
θα μπορούσε να
διαμορφωθεί έλλειμμα
προσφοράς περίπου 25%
στον χαλκό και 40% στο
λίθιο.
Το πρόβλημα είναι ότι η
αύξηση της παραγωγής δεν
μπορεί να ακολουθήσει
εύκολα την ταχύτητα
αύξησης της ζήτησης.
Ενδεικτικά, η ανάπτυξη
ενός νέου ορυχείου
χαλκού απαιτεί συνήθως
περισσότερα από 16
χρόνια.
Αυτή η αναντιστοιχία
ανάμεσα στην προσφορά
και τη ζήτηση ενδέχεται
να διατηρήσει τις τιμές
των συγκεκριμένων πρώτων
υλών σε υψηλά επίπεδα
για μεγάλο χρονικό
διάστημα.
Επιπλέον, τα εμπορεύματα
διαθέτουν ένα σημαντικό
πλεονέκτημα για τους
επενδυτές: μπορούν να
λειτουργήσουν ως
αντιστάθμιση απέναντι
στον πληθωρισμό.
Η J.P.
Morgan
επισημαίνει ότι τα
εμπορεύματα έχουν
παρουσιάσει κατά μέσο
όρο θετικές αποδόσεις τα
τελευταία 50 χρόνια σε
τρίμηνα κατά τα οποία
τόσο οι μετοχές όσο και
τα ομόλογα υποχωρούσαν.
Αξιοσημείωτο είναι
επίσης ότι οι μετοχές
των εταιρειών ενέργειας
και πρώτων υλών
εξακολουθούν να
διαπραγματεύονται με
σημαντική έκπτωση έναντι
του S&P
500. Συγκεκριμένα, ο
ενεργειακός κλάδος
εμφανίζει έκπτωση
περίπου 33% και ο κλάδος
υλικών περίπου 15%, ενώ
προσφέρουν υψηλότερες
μερισματικές αποδόσεις.
7.
Τεχνητή νοημοσύνη: Η
μεγαλύτερη επενδυτική
ευκαιρία, αλλά και το
μεγαλύτερο ερώτημα
Το τρίτο και ίσως
σημαντικότερο κεφάλαιο
της έκθεσης αφορά την
τεχνητή νοημοσύνη.
Η J.P.
Morgan
δεν αμφισβητεί τη
μακροπρόθεσμη
μεταμορφωτική δύναμη της
τεχνολογίας. Αντίθετα,
θεωρεί ότι η τεχνητή
νοημοσύνη θα αλλάξει
ριζικά τον τρόπο
λειτουργίας των
επιχειρήσεων, την
παραγωγικότητα και τη
δημιουργία εταιρικών
κερδών.
Το πραγματικό ερώτημα,
όμως, είναι εάν οι
επενδύσεις που
πραγματοποιούνται σήμερα
θα δημιουργήσουν επαρκή
έσοδα ώστε να
δικαιολογήσουν το
τεράστιο κεφάλαιο που
δεσμεύεται.
Από το 2022, οι
επενδύσεις σε υποδομές
τεχνητής νοημοσύνης
έχουν ξεπεράσει τα 2
τρισ. δολάρια, ενώ
αναμένονται επιπλέον
τρισεκατομμύρια τα
επόμενα χρόνια.
Η έκταση αυτής της
επενδυτικής προσπάθειας
είναι πρωτοφανής και
αρχίζει να δημιουργεί
ερωτήματα ακόμη και
μεταξύ των πιο
αισιόδοξων επενδυτών.
Ένα χαρακτηριστικό
στοιχείο είναι ότι ένα
καλάθι 54 μετοχών που
συνδέονται με την
τεχνητή νοημοσύνη
αντιπροσωπεύει
περισσότερο από το 50%
της κεφαλαιοποίησης του
S&P
500, το 66% της αύξησης
των κερδών του δείκτη,
το 59% της
χρηματιστηριακής του
απόδοσης και το 82% της
αύξησης των επενδύσεων
σε κεφαλαιουχικό
εξοπλισμό και έρευνα από
τον Ιανουάριο του 2024.
Με άλλα λόγια, η πορεία
της αμερικανικής αγοράς
έχει συνδεθεί σε
εξαιρετικά μεγάλο βαθμό
με την επιτυχία ενός
συγκεκριμένου
τεχνολογικού κύκλου.
Η J.P.
Morgan
θέτει τέσσερα κρίσιμα
ερωτήματα:
Πόσο γρήγορα θα
εξαπλωθεί η χρήση της
τεχνητής νοημοσύνης στην
πραγματική οικονομία;
Πόσα τρισεκατομμύρια
δολάρια εσόδων πρέπει να
δημιουργήσει ώστε να
αποδώσουν οι σημερινές
επενδύσεις;
Θα συνεχίσουν οι αγορές
να χρηματοδοτούν την
κατασκευή των υποδομών
και με ποιο κόστος;
Ποιο επίπεδο της
αλυσίδας αξίας θα
προσφέρει τελικά τις
μεγαλύτερες επενδυτικές
αποδόσεις;
Η τελευταία ερώτηση έχει
ιδιαίτερη σημασία, καθώς
η αγορά της τεχνητής
νοημοσύνης δεν αποτελεί
μία ενιαία επενδυτική
κατηγορία. Περιλαμβάνει
τις εταιρείες που
κατασκευάζουν τις
υποδομές, εκείνες που
παρέχουν την
υπολογιστική ισχύ και
τις επιχειρήσεις που
αναπτύσσουν εφαρμογές
και υπηρεσίες για τους
τελικούς χρήστες.
Η J.P.
Morgan
εκτιμά ότι η επιλογή του
σωστού επιπέδου στην
αλυσίδα αξίας θα είναι
καθοριστική για τις
αποδόσεις των επενδυτών.
8.
Το μεγάλο στοίχημα των 3
τρισ. δολαρίων: Πόσα
έσοδα χρειάζεται η
τεχνητή νοημοσύνη;
Ίσως το πιο ενδιαφέρον
τμήμα της έκθεσης είναι
η προσπάθεια να
υπολογιστεί πόσα
πραγματικά έσοδα πρέπει
να δημιουργήσει η
τεχνητή νοημοσύνη για να
δικαιολογήσει το μέγεθος
των σημερινών
επενδύσεων.
Η J.P.
Morgan
χρησιμοποιεί ένα
χαρακτηριστικό
παράδειγμα: ένα
data
center
τεχνητής νοημοσύνης
ισχύος 1 GW
απαιτεί επένδυση περίπου
40 δισ. δολαρίων.
Για να καλύπτει το
κόστος κεφαλαίου, την
απόσβεση των υποδομών
και τα λειτουργικά
έξοδα, μια τέτοια
εγκατάσταση πρέπει να
παράγει περίπου 11 δισ.
δολάρια ετήσιων εσόδων.
Με βάση τις εκτιμήσεις
της έκθεσης, η παγκόσμια
δυναμικότητα των
προηγμένων data
centers
αναμένεται να
προσεγγίσει τα 129
GW
μέχρι το τέλος του 2029.
Αυτό σημαίνει ότι το
παγκόσμιο δίκτυο
υποδομών θα πρέπει να
δημιουργεί περίπου
1,44-1,5 τρισ. δολάρια
ετήσιων εσόδων από
υπολογιστική ισχύ, μόνο
και μόνο για να καλύπτει
το κόστος του.
Επειδή, όμως, οι
εταιρείες που
αναπτύσσουν και
εμπορεύονται τις
εφαρμογές τεχνητής
νοημοσύνης πρέπει να
διατηρούν και τα δικά
τους περιθώρια κέρδους,
η τελική δαπάνη των
πελατών πρέπει να είναι
ακόμη υψηλότερη.
Η J.P.
Morgan
υπολογίζει ότι οι
τελικοί χρήστες θα
πρέπει να δαπανούν
περίπου 2,9-3 τρισ.
δολάρια ετησίως για
υπηρεσίες τεχνητής
νοημοσύνης, προκειμένου
να καλύπτεται το κόστος
ολόκληρου του
οικοσυστήματος.
Πού θα μπορούσαν να
βρεθούν αυτά τα χρήματα;
Η εκτίμηση της τράπεζας
για τις αρχές της
επόμενης δεκαετίας είναι
η εξής:
|
Πηγή εσόδων
|
Εκτιμώμενα
ετήσια έσοδα
|
|
Επιχειρήσεις
|
2,5 τρισ.
δολάρια
|
|
Καταναλωτές
|
750 δισ. δολάρια
|
|
Κυβερνήσεις και
δημόσιος τομέας
|
400 δισ. δολάρια
|
|
Σύνολο
|
3,65
τρισ. δολάρια
|
Η δυνητική αγορά των
περίπου 3,5 τρισ.
δολαρίων, με βάση τη
στρογγυλοποιημένη
εκτίμηση της έκθεσης, θα
μπορούσε να υπερκαλύψει
τις ανάγκες
χρηματοδότησης,
αφήνοντας ένα περιθώριο
περίπου 700 δισ.
δολαρίων πάνω από το
επίπεδο που απαιτείται
για την κάλυψη του
κόστους.
Αυτό είναι το αισιόδοξο
σενάριο.
Ωστόσο, η ίδια η
J.P.
Morgan
αναγνωρίζει ότι οι
αριθμοί αυτοί βασίζονται
σε υποθέσεις και δεν
αποτελούν εξασφαλισμένες
προβλέψεις. Η πραγματική
ζήτηση για εφαρμογές
τεχνητής νοημοσύνης, η
δυνατότητα των
επιχειρήσεων να
πληρώνουν για αυτές και
η ταχύτητα με την οποία
θα ενσωματωθούν στην
οικονομία θα καθορίσουν
εάν οι επενδύσεις θα
αποδώσουν.
Η διαφορά ανάμεσα στο
δυνητικό μέγεθος της
αγοράς και στα έσοδα που
τελικά θα δημιουργηθούν
είναι ίσως το
σημαντικότερο επενδυτικό
ερώτημα των επόμενων
ετών.
9.
Η υιοθέτηση της τεχνητής
νοημοσύνης πρέπει να
περάσει από τις δοκιμές
στην πραγματική
παραγωγικότητα
Η J.P.
Morgan
θεωρεί ότι η τεχνητή
νοημοσύνη βρίσκεται
ακόμη σε πολύ πρώιμο
στάδιο διείσδυσης στην
οικονομία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία
που παρουσιάζει, περίπου
το 80% των δαπανών για
AI
προέρχεται από μόλις το
1% των επιχειρήσεων,
κυρίως τεχνολογικές
νεοφυείς εταιρείες που
αγοράζουν υπολογιστικούς
πόρους από άλλες
εταιρείες του ίδιου
οικοσυστήματος.
Επιπλέον, εκτιμά ότι
μόλις το 6% των
συνολικών ωρών εργασίας
στις ΗΠΑ υποστηρίζεται
σήμερα από τεχνητή
νοημοσύνη, παρότι
θεωρητικά περίπου τα δύο
τρίτα των εργασιακών
καθηκόντων θα μπορούσαν
να επηρεαστούν από
αυτήν.
Για να δικαιολογηθούν οι
επενδύσεις
τρισεκατομμυρίων
δολαρίων, η τεχνολογία
πρέπει να περάσει από
τις πιλοτικές εφαρμογές
στη μαζική παραγωγική
αξιοποίηση.
Η τράπεζα εντοπίζει
τρεις παράγοντες που θα
μπορούσαν να επιταχύνουν
αυτή τη διαδικασία.
Πρώτον, οι μεγάλες
επιχειρήσεις αρχίζουν να
μετακινούνται από τον
πειραματισμό στην
πραγματική αξιοποίηση
της τεχνολογίας για την
αύξηση της
παραγωγικότητας.
Ιδιαίτερη σημασία
αναμένεται να έχουν οι
αυτόνομοι ψηφιακοί
πράκτορες (AI
agents),
οι οποίοι θα μπορούν να
εκτελούν σύνθετες
εργασίες με περιορισμένη
ανθρώπινη παρέμβαση.
Δεύτερον, το κόστος
χρήσης της τεχνητής
νοημοσύνης μειώνεται
εντυπωσιακά. Από το
2023, η τιμή για ένα
δεδομένο επίπεδο
υπολογιστικής ικανότητας
έχει υποχωρήσει με ρυθμό
περίπου 13 φορές
ετησίως, σύμφωνα με την
ανάλυση που παραθέτει η
έκθεση. Παράλληλα, τα
ετήσια έσοδα των
κορυφαίων εταιρειών
ανάπτυξης μοντέλων έχουν
αυξηθεί από μηδενικά
επίπεδα σε περισσότερα
από 100 δισ. δολάρια σε
ετησιοποιημένη βάση.
Η Goldman
Sachs,
την οποία επικαλείται η
J.P.
Morgan,
προβλέπει ότι η
κατανάλωση tokens
θα μπορούσε να αυξηθεί
κατά 24 φορές έως το
2030.
Τρίτον, η τεχνητή
νοημοσύνη θα μπορούσε να
επεκταθεί πολύ πέρα από
τις επιχειρήσεις, μέσα
από προσωπικούς
ψηφιακούς βοηθούς και
εφαρμογές σε τομείς όπως
η υγεία, οι μεταφορές
και οι υπηρεσίες.
Υπάρχει, όμως, και το
αρνητικό σενάριο: η
τεχνολογία να παραμείνει
κυρίως ένα εργαλείο για
τους επαγγελματίες της
πληροφορικής, χωρίς να
αποκτήσει την ευρεία
χρησιμότητα που
απαιτείται για να
στηρίξει τις σημερινές
αποτιμήσεις και
επενδύσεις.
Σε αυτή την περίπτωση, η
ζήτηση θα αυξάνεται,
αλλά με πολύ βραδύτερο
ρυθμό από εκείνον που
έχει ενσωματώσει η αγορά
στις προσδοκίες της.
10.
Η υπερβολική κατασκευή
data centers αρχίζει να
δημιουργεί προβληματισμό
Ένα από τα σημαντικότερα
σημεία της έκθεσης αφορά
τη σταδιακή αλλαγή της
στάσης των αγορών
απέναντι στις νέες
επενδύσεις σε υποδομές
τεχνητής νοημοσύνης.
Η J.P.
Morgan
θεωρεί ότι η αγορά
εισέρχεται σε μια πιο
επιλεκτική φάση. Η
ζήτηση για υπολογιστική
ισχύ παραμένει ισχυρή,
αλλά αυτό δεν σημαίνει
ότι κάθε νέα επένδυση σε
data
centers
θα αποδειχθεί κερδοφόρα.
Υπάρχουν τρεις βασικοί
λόγοι.
Πρώτον, το μέγεθος της
δυνητικής αγοράς
εξακολουθεί να αποτελεί
αντικείμενο συζήτησης,
ιδιαίτερα μετά την
επιβράδυνση των εσόδων
ορισμένων εταιρειών
ανάπτυξης προηγμένων
μοντέλων.
Δεύτερον, οι αγορές
ομολόγων αρχίζουν να
εμφανίζονται πιο
επιφυλακτικές απέναντι
σε εταιρείες τεχνητής
νοημοσύνης με υψηλή
μόχλευση και ιδιαίτερα
επιθετικά επενδυτικά
σχέδια.
Τρίτον, η ιστορία των
μεγάλων τεχνολογικών
επενδυτικών κύκλων
δείχνει ότι η υπερβολική
κατασκευή υποδομών
αποτελεί συχνά τον
μηχανισμό μέσω του
οποίου ολοκληρώνονται οι
περίοδοι επενδυτικής
υπερβολής.
Οι σιδηρόδρομοι και το
διαδίκτυο αποτελούν
χαρακτηριστικά
παραδείγματα. Και στις
δύο περιπτώσεις,
δημιουργήθηκαν τεράστιες
υποδομές πριν προλάβει η
ζήτηση να τις
αξιοποιήσει πλήρως,
προκαλώντας μεγάλες
απώλειες στους
επενδυτές.
Στην περίπτωση της
τεχνητής νοημοσύνης, η
J.P.
Morgan
θεωρεί ότι οι πολιτικές
και ρυθμιστικές
αντιδράσεις απέναντι
στην κατασκευή νέων
data
centers
ενδέχεται να περιορίσουν
τον κίνδυνο
υπερβάλλουσας προσφοράς.
Μάλιστα, κατά τα
στοιχεία που παραθέτει,
από τις 51 τοπικές
εκλογικές πρωτοβουλίες
στις ΗΠΑ που σχετίζονταν
με τα data
centers,
οι 50 κατέληξαν υπέρ
περιορισμών στην
ανάπτυξή τους.
Το ζήτημα της ηλεκτρικής
ενέργειας, της πρόσβασης
στα δίκτυα, των
αδειοδοτήσεων και της
χρηματοδότησης αποκτά
έτσι ιδιαίτερη σημασία.
Η έκθεση εκτιμά ότι η
αγορά θα αρχίσει να
επιβραβεύει περισσότερο
τις εταιρείες που
ελέγχουν κρίσιμα σημεία
της εφοδιαστικής
αλυσίδας ή διαθέτουν
ισχυρή διαπραγματευτική
θέση, παρά εκείνες που
απλώς ανακοινώνουν
συνεχώς νέα επενδυτικά
σχέδια.
11.
Ποιες εταιρείες τεχνητής
νοημοσύνης προτιμά η
J.P. Morgan
Η πιο ενδιαφέρουσα
επενδυτική διαφοροποίηση
της έκθεσης αφορά τις
τρεις βασικές κατηγορίες
εταιρειών που
δραστηριοποιούνται στην
τεχνητή νοημοσύνη.
Α. Οι εταιρείες
υποδομών: Μεγάλες
επενδύσεις, αλλά
αυξανόμενος κίνδυνος
Στην πρώτη κατηγορία
βρίσκονται οι εταιρείες
ημιαγωγών, μνημών,
ηλεκτρολογικού
εξοπλισμού, παραγωγής
ενέργειας και κατασκευής
data
centers.
Αυτές οι επιχειρήσεις
έχουν ωφεληθεί σημαντικά
από την εκρηκτική αύξηση
των επενδύσεων τα
τελευταία χρόνια.
Ωστόσο, η J.P.
Morgan
εκτιμά ότι οι προσδοκίες
για περαιτέρω αύξηση των
επενδύσεων έχουν πλέον
ενσωματωθεί σε μεγάλο
βαθμό στις αποτιμήσεις.
Οι αναλυτές της
Wall
Street
υποτίμησαν κατά μέσο όρο
κατά 50 ποσοστιαίες
μονάδες την αύξηση των
κεφαλαιουχικών δαπανών
των μεγάλων εταιρειών
τεχνολογίας σε καθένα
από τα τελευταία τρία
χρόνια.
Αυτό δείχνει πόσο
δύσκολο ήταν να
προβλεφθεί η ένταση της
επενδυτικής
δραστηριότητας.
Η J.P.
Morgan,
όμως, εκτιμά ότι τα
περιθώρια νέων θετικών
αναθεωρήσεων στις
προβλέψεις για τις
επενδύσεις
περιορίζονται.
Στο βασικό της σενάριο
προβλέπει επιβράδυνση
του ρυθμού αύξησης των
επενδύσεων σε υποδομές,
κάτι που δεν θεωρεί
απαραίτητα αρνητικό για
ολόκληρο το οικοσύστημα.
Αντίθετα, η πιο
συγκρατημένη ανάπτυξη
των υποδομών θα μπορούσε
να διατηρήσει την
έλλειψη υπολογιστικής
ισχύος και να ενισχύσει
τη διαπραγματευτική
δύναμη των εταιρειών που
διαθέτουν την
τεχνολογία.
Β. Οι
hyperscalers:
Η προτιμώμενη επενδυτική
επιλογή
Εδώ βρίσκεται η
σημαντικότερη επενδυτική
θέση της έκθεσης.
Η J.P.
Morgan
εμφανίζεται περισσότερο
θετική για τους μεγάλους
παρόχους υποδομών
cloud
και τεχνολογικών
υπηρεσιών, δηλαδή τις
εταιρείες που διαθέτουν
τα data
centers,
λειτουργούν τις
πλατφόρμες cloud
και ταυτόχρονα
εμπορεύονται εφαρμογές
τεχνητής νοημοσύνης.
Σε αυτή την κατηγορία
περιλαμβάνονται οι
Alphabet,
Amazon,
Microsoft
και Oracle,
ενώ η Meta
αποτελεί επίσης
σημαντικό παράδειγμα
εταιρείας που αξιοποιεί
την τεχνητή νοημοσύνη
στις δραστηριότητές της.
Το πλεονέκτημά τους
είναι ότι μπορούν να
επωφεληθούν από
διαφορετικά σενάρια.
Εάν η υπολογιστική ισχύς
παραμείνει περιορισμένη
και ακριβή, μπορούν να
εισπράττουν υψηλότερα
έσοδα από τη διάθεση των
υποδομών τους.
Εάν, αντίθετα, η
διαθέσιμη υπολογιστική
ισχύς αυξηθεί και το
κόστος μειωθεί, οι δικές
τους εφαρμογές και
υπηρεσίες θα μπορούν να
λειτουργούν με καλύτερα
περιθώρια.
Παράλληλα, διαθέτουν ήδη
ισχυρές επιχειρηματικές
δραστηριότητες, μεγάλες
πελατειακές βάσεις και
πρόσβαση σε σημαντικές
χρηματοδοτικές πηγές.
Η J.P.
Morgan
επισημαίνει ότι οι
τέσσερις μεγάλοι
hyperscalers
διαθέτουν συνολικά
δείκτη κάλυψης τόκων άνω
του 50, έναντι περίπου 9
για τον διάμεσο εκδότη
ομολόγων επενδυτικής
βαθμίδας. Η
Oracle
αποτελεί σαφή εξαίρεση
ως προς τη σχετική
εικόνα κινδύνου.
Επιπλέον, η τράπεζα
θεωρεί ότι οι
αποτιμήσεις των μεγάλων
εταιρειών είναι πλέον
πιο ελκυστικές. Σε
συνολικό επίπεδο, οι
μετοχές τους
διαπραγματεύονται με
μικρό premium
ως προς τον δείκτη
P/E
έναντι της αγοράς,
σημαντικά χαμηλότερο από
τους ιστορικούς μέσους
όρους τους.
Η επιβράδυνση των
επενδύσεων σε
data
centers
θα μπορούσε επίσης να
μειώσει τις πιέσεις στις
ελεύθερες ταμειακές ροές
τους.
Το συμπέρασμα της
έκθεσης είναι σαφές: οι
hyperscalers
προσφέρουν, κατά την
εκτίμηση της J.P.
Morgan,
τις καλύτερες προοπτικές
προσαρμοσμένης στον
κίνδυνο απόδοσης μεταξύ
των εισηγμένων εταιρειών
του οικοσυστήματος
τεχνητής νοημοσύνης
ενόψει του 2027.
Γ. Οι εταιρείες
εφαρμογών: Η επόμενη
γενιά των μεγάλων
νικητών
Η τρίτη κατηγορία
περιλαμβάνει τις
εταιρείες που
μετατρέπουν την
υπολογιστική ισχύ και τα
μοντέλα τεχνητής
νοημοσύνης σε
πραγματικές υπηρεσίες
για επιχειρήσεις και
καταναλωτές.
Εδώ εντάσσονται οι
εταιρείες ανάπτυξης
προηγμένων μοντέλων, οι
πλατφόρμες εταιρικής
τεχνητής νοημοσύνης και
οι εξειδικευμένες
εφαρμογές σε κλάδους
όπως η πληροφορική, η
υγεία, η νομική και η
εξυπηρέτηση πελατών.
Η J.P.
Morgan
βλέπει σημαντικές
μακροπρόθεσμες
δυνατότητες σε αυτό το
επίπεδο, καθώς η ιστορία
των μεγάλων τεχνολογικών
επαναστάσεων δείχνει ότι
οι μεγαλύτερες ευκαιρίες
δημιουργίας αξίας συχνά
εμφανίζονται στη δεύτερη
φάση ενός επενδυτικού
κύκλου.
Οι σιδηρόδρομοι
επέτρεψαν την ανάπτυξη
μεγάλων εμπορικών
επιχειρήσεων, ο
ηλεκτρισμός δημιούργησε
τις προϋποθέσεις για
νέες βιομηχανίες
ψυχαγωγίας και το
διαδίκτυο άνοιξε τον
δρόμο για το ηλεκτρονικό
εμπόριο και τις
εφαρμογές.
Αντίστοιχα, η τεχνητή
νοημοσύνη θα μπορούσε να
δημιουργήσει μια νέα
γενιά επιχειρήσεων που
θα αξιοποιήσουν τις ήδη
κατασκευασμένες
υποδομές.
Η πρόκληση είναι ότι τα
περιθώρια κέρδους των
σημερινών εταιρειών
ανάπτυξης μοντέλων
μπορεί να μην είναι
διατηρήσιμα, καθώς ο
ανταγωνισμός αυξάνεται
και τα φθηνότερα μοντέλα
αποκτούν ολοένα
μεγαλύτερες δυνατότητες.
Η J.P.
Morgan
θεωρεί ότι η ποιότητα, η
αξιοπιστία και η
δυνατότητα ενσωμάτωσης
των μοντέλων στις
πραγματικές
επιχειρηματικές
διαδικασίες θα
παραμείνουν καθοριστικοί
παράγοντες.
Ιδιαίτερα σημαντική θα
είναι και η μετάβαση από
τη χρέωση ανά χρήση
υπολογιστικών πόρων στη
χρέωση βάσει του
αποτελέσματος που
παράγει μια εφαρμογή. Με
αυτό το μοντέλο, οι
εταιρείες θα μπορούν να
τιμολογούν την
πραγματική οικονομική
αξία της υπηρεσίας τους
και όχι απλώς τον αριθμό
των tokens
που καταναλώνονται.
12.
Η χρηματοδότηση της
τεχνητής νοημοσύνης
δημιουργεί νέους
κινδύνους
Η τεχνητή νοημοσύνη
μεταβάλλει και τη
χρηματοοικονομική δομή
του τεχνολογικού κλάδου.
Πριν από μία δεκαετία,
οι μεγαλύτερες εταιρείες
cloud
επανεπένδυαν περίπου το
7% των εσόδων τους σε
κεφαλαιουχικές δαπάνες.
Για το 2026, οι
εκτιμήσεις της αγοράς
ανεβάζουν το ποσοστό
αυτό περίπου στο 36%.
Πρόκειται για μια
εντυπωσιακή μεταβολή,
που μετατρέπει τις
τεχνολογικές
επιχειρήσεις από σχετικά
ελαφριές ως προς τα
πάγια εταιρείες σε
επιχειρήσεις με
εξαιρετικά υψηλές
κεφαλαιακές ανάγκες.
Ακόμη πιο έντονο είναι
το φαινόμενο στους
μικρότερους παρόχους
υπολογιστικής ισχύος,
γνωστούς ως
neoclouds.
Εταιρείες όπως η
CoreWeave
δαπανούν σχεδόν 3
δολάρια σε
κεφαλαιουχικές
επενδύσεις για κάθε 1
δολάριο εσόδων,
χρηματοδοτώντας τη
διαφορά σε μεγάλο βαθμό
με δανεισμό.
Η έκθεση αναφέρεται
επίσης σε νέες
χρηματοδοτικές δομές, οι
οποίες ενδέχεται να
αποκρύπτουν το
πραγματικό επίπεδο
δανεισμού και την
κατανομή των υποχρεώσεων
μεταξύ των εταιρειών.
Ενδεικτικά, αναφέρει
περίπου 165 δισ. δολάρια
χρηματοδοτικών
δεσμεύσεων εκτός
ισολογισμού που
συνδέονται με τη στήριξη
της Nvidia
σε σχεδιαζόμενη
υπολογιστική
δυναμικότητα περίπου 6,5
GW
από νέους παρόχους
μοντέλων.
Η J.P.
Morgan
δεν θεωρεί ότι αυτό
σηματοδοτεί το τέλος του
επενδυτικού κύκλου της
τεχνητής νοημοσύνης.
Ωστόσο, προειδοποιεί ότι
οι επενδυτές πρέπει να
εξετάζουν προσεκτικά τον
δανεισμό και τις
υποχρεώσεις των
εταιρειών πριν
τοποθετήσουν κεφάλαια
στις μετοχές τους.
Η βασική αρχή είναι
απλή: όταν μια εταιρεία
δεν μπορεί να
εξυπηρετήσει τις
δανειακές της
υποχρεώσεις, η αξία των
μετοχών της μπορεί να
εξαϋλωθεί.
13.
Ο κίνδυνος για την
απασχόληση και η
πολιτική αντίδραση
Η έκθεση δεν παραβλέπει
και τις κοινωνικές
συνέπειες της τεχνητής
νοημοσύνης.
Ένα από τα βασικά
ερωτήματα είναι εάν η
αύξηση των εσόδων από
τις εφαρμογές AI
θα προέλθει από τη
δημιουργία νέων
οικονομικών
δραστηριοτήτων ή από την
αντικατάσταση
υφιστάμενων εργαζομένων.
Η J.P.
Morgan
εξετάζει ένα υποθετικό
σενάριο σύμφωνα με το
οποίο το 50% των
δυνητικών εταιρικών
δαπανών για τεχνητή
νοημοσύνη θα αφορά την
αντικατάσταση θέσεων
εργασίας.
Με βάση τις παραδοχές
της, η εξέλιξη αυτή θα
μπορούσε να επηρεάσει
περίπου 24 εκατομμύρια
θέσεις εργασίας
εργαζομένων υψηλής
εξειδίκευσης παγκοσμίως
σε διάστημα πέντε ετών.
Εάν περίπου τα δύο τρίτα
αυτών των θέσεων
αφορούσαν τις ΗΠΑ, θα
αντιστοιχούσαν σε
περίπου 16 εκατομμύρια
θέσεις εργασίας σε πέντε
χρόνια, δηλαδή περίπου 3
εκατομμύρια ετησίως.
Η τράπεζα θεωρεί ότι ένα
τέτοιο ενδεχόμενο θα
δημιουργούσε σοβαρές
πολιτικές και κοινωνικές
πιέσεις, ακόμη και αν
μεγάλο μέρος της
προσαρμογής
πραγματοποιούνταν μέσω
θέσεων που δεν θα
δημιουργούνταν ποτέ,
αντί μέσω μαζικών
απολύσεων.
Η βασική της εκτίμηση,
πάντως, είναι ότι η
τεχνητή νοημοσύνη θα
αλλάξει αρχικά
περισσότερο το
περιεχόμενο των
υφιστάμενων θέσεων
εργασίας παρά θα τις
εξαφανίσει συνολικά.
Κάθε επάγγελμα
αποτελείται από ένα
σύνολο επιμέρους
εργασιών, μόνο ένα μέρος
των οποίων μπορεί σήμερα
να αυτοματοποιηθεί ή να
υποστηριχθεί από την
τεχνολογία.
Ωστόσο, η ταχύτητα και η
συγκέντρωση των αλλαγών
σε συγκεκριμένα
επαγγέλματα και
γεωγραφικές περιοχές θα
αποτελέσουν σημαντικό
παράγοντα για την
πολιτική αποδοχή της
τεχνητής νοημοσύνης.
14.
Η μεγάλη εικόνα για το
2027: Επιλεκτικότητα,
διαφοροποίηση και
υψηλότερες απαιτήσεις
αποδόσεων
Το βασικό μήνυμα της
J.P.
Morgan
είναι ότι το 2027 δεν θα
είναι μια χρονιά κατά
την οποία οι επενδυτές
θα μπορούν να ακολουθούν
παθητικά τις μεγάλες
τάσεις και να περιμένουν
ότι η αγορά θα
ανταμείψει συνολικά κάθε
κατηγορία περιουσιακών
στοιχείων.
Η τεχνητή νοημοσύνη
εξακολουθεί να προσφέρει
τεράστιες ευκαιρίες,
αλλά η επιτυχία της δεν
θα μεταφραστεί
απαραίτητα σε ίσες
αποδόσεις για όλες τις
εταιρείες που
σχετίζονται με αυτήν.
Οι γεωπολιτικές εντάσεις
δημιουργούν νέες αγορές
για την άμυνα, την
ενέργεια και τις
κρίσιμες πρώτες ύλες,
αλλά ταυτόχρονα αυξάνουν
το κόστος χρηματοδότησης
και τους δημοσιονομικούς
κινδύνους.
Ο πληθωρισμός μπορεί να
αποκλιμακωθεί, αλλά δεν
πρόκειται να εξαφανιστεί
ως επενδυτικός κίνδυνος.
Αντίθετα, οι διαδοχικές
ενεργειακές και
γεωπολιτικές αναταράξεις
ενδέχεται να διατηρήσουν
υψηλότερο το επίπεδο
αβεβαιότητας.
Σε αυτό το περιβάλλον, η
J.P.
Morgan
διατηρεί θετική
μακροπρόθεσμη εικόνα για
τα παραδοσιακά
χαρτοφυλάκια που
συνδυάζουν μετοχές και
ομόλογα. Θεωρεί μάλιστα
ότι οι μελλοντικές
αποδόσεις αυτών των
χαρτοφυλακίων είναι από
τις πιο ελκυστικές των
τελευταίων ετών.
Ωστόσο, η διαφοροποίηση
δεν πρέπει να σταματά
εκεί.
Οι επενδυτές καλούνται
να εξετάσουν την
προσθήκη πραγματικών
περιουσιακών στοιχείων,
εμπορευμάτων,
επιλεγμένων στρατηγικών
hedge
funds
και επενδύσεων στις
ιδιωτικές αγορές.
Παράλληλα, τα υψηλότερα
επιτόκια προσφέρουν τη
δυνατότητα να μειωθεί ο
συνολικός κίνδυνος ενός
χαρτοφυλακίου χωρίς να
απαιτείται απαραίτητα
εγκατάλειψη των
προηγούμενων στόχων
απόδοσης.
Ακόμη και τα μετρητά
αποκτούν ξανά ουσιαστικό
επενδυτικό ρόλο, καθώς
προσφέρουν πραγματική
απόδοση και επιτρέπουν
στους επενδυτές να
περιμένουν καλύτερες
ευκαιρίες.
Το τελικό συμπέρασμα της
έκθεσης είναι ότι η
επόμενη φάση των αγορών
θα καθοριστεί από την
τιμή και την ποιότητα
του κεφαλαίου.
Οι επιχειρήσεις και οι
κυβερνήσεις θα
χρειαστούν τεράστια
χρηματοδότηση για να
υλοποιήσουν τις
στρατηγικές τους
προτεραιότητες. Όμως οι
επενδυτές θα έχουν πλέον
μεγαλύτερη δυνατότητα να
επιλέγουν ποιον θα
χρηματοδοτήσουν, σε ποια
τιμή και με ποια
απαιτούμενη απόδοση.
Η τεχνητή νοημοσύνη, η
ενεργειακή ασφάλεια, η
άμυνα και οι νέες
υποδομές θα αποτελέσουν
τους μεγάλους
επενδυτικούς τομείς της
επόμενης δεκαετίας. Το
ζητούμενο, όμως, δεν θα
είναι απλώς να
συμμετέχει κανείς σε
αυτές τις τάσεις, αλλά
να εντοπίσει τις
επιχειρήσεις που θα
μπορέσουν να μετατρέψουν
τις επενδύσεις σε
βιώσιμα έσοδα και
πραγματική κερδοφορία.
Η εποχή του φθηνού
χρήματος έχει περάσει.
Και μαζί της αλλάζει ο
τρόπος με τον οποίο οι
αγορές αξιολογούν τις
επενδύσεις, τον κίνδυνο
και τις μελλοντικές
αποδόσεις.
Το 2027, όπως
χαρακτηριστικά
επισημαίνει η J.P.
Morgan,
οι επενδυτές δεν θα
πρέπει απλώς να
αναζητούν ευκαιρίες. Θα
πρέπει να καθορίζουν και
την τιμή που είναι
διατεθειμένοι να
πληρώσουν για την
πρόοδο.
Βασική πηγή: J.P. Morgan
Private Bank, 2027
Annual Outlook – The
Price of Progress.
Οι εκτιμήσεις και οι
αριθμοί αποδίδονται όπως
παρουσιάζονται στην
έκθεση, με ημερομηνία
αναφοράς κυρίως τον
Οκτώβριο του 2026.
|